Bijdrage: Nico van Gog
Terwijl de cijfers van zedendelicten in Amsterdam fors oplopen, blijft de vraag wat burgemeester Femke Halsema daar concreet tegenover stelt. Mooie plannen en berichten op Instagram zijn één ding, aantoonbare resultaten een heel ander verhaal.
De geactualiseerde politiedata, bijgewerkt op 15 oktober 2026, laten een zorgwekkend beeld zien. Wie de cijfers van Amsterdam naast de landelijke cijfers legt, ziet dat de hoofdstad met een serieus probleem kampt.
De gegevens zijn openbaar te raadplegen in deze link Politiedata Amsterdam. Het onderstaande overzicht laat de ontwikkeling zien van het aantal geregistreerde zedendelicten en aangiften in de periode 2012–2025.
Van relatief stabiel naar een forse stijging
Tussen 2012 en 2018 schommelde het aantal geregistreerde zedendelicten in Amsterdam tussen de 441 en 593 per jaar. Daarna ging het cijfer verder omhoog. In 2018 werden 593 gevallen geregistreerd, tegenover 909 in 2025.
Dat is een stijging van ruim 53 procent in zeven jaar tijd. Van een verdubbeling is dus nog geen sprake, maar de ontwikkeling is duidelijk genoeg om alarmbellen te laten rinkelen. In 2022 stond de teller al op 739, gevolgd door 683 in 2023, 691 in 2024 en maar liefst 909 in 2025.
Ook landelijk steeg het aantal geregistreerde zedendelicten, van 8.278 in 2018 naar 10.287 in 2025: een toename van ongeveer 24 procent. De stijging in Amsterdam is daarmee aanzienlijk groter dan de landelijke stijging.
Dat verschil vraagt om uitleg, een grondige analyse en vooral om aantoonbare maatregelen.
Dat verschil verdient serieuze aandacht. Natuurlijk bewijzen deze cijfers niet dat één burgemeester persoonlijk verantwoordelijk is voor de ontwikkeling. Ook veranderingen in aangiftebereidheid, registratie en de samenstelling van de bevolking kunnen een rol spelen. Maar ze maken de vraag naar de effectiviteit van het Amsterdamse beleid bepaald niet overbodig.
Veel aandacht voor plannen, maar wat levert het op?
Femke Halsema trad in 2018 aan als burgemeester. Sindsdien is het aantal geregistreerde zedendelicten in Amsterdam flink gestegen. Dat is geen bewijs van een rechtstreeks oorzakelijk verband, maar het is wel een ontwikkeling waarop het gemeentebestuur overtuigend antwoord zou moeten geven.
Wat doet de burgemeester om vrouwen beter te beschermen? Welke maatregelen zijn daadwerkelijk uitgevoerd? Hoeveel onveilige plekken zijn aangepakt en wat is daarvan meetbaar. Wanneer kunnen vrouwen in Amsterdam daadwerkelijk merken dat hun veiligheid voorrang krijgt?
Een plan tegen seksueel geweld is geen succes omdat het online wordt aangekondigd. Het is pas een succes als de uitvoering zichtbaar is en de resultaten controleerbaar zijn.
In augustus 2025 presenteerde Halsema met veel publiciteit en tromgeroffel een plan tegen seksueel geweld tegen vrouwen. Inmiddels zijn we ruim een jaar verder. Dan mag je verwachten dat er meer op tafel ligt dan een aankondiging en een reeks mooie woorden.
Neem de verlichting op straten en fietspaden. Goede verlichting is geen wondermiddel tegen seksueel geweld, maar kan wel bijdragen aan een groter gevoel van veiligheid en betere zichtbaarheid op straat. Juist daarom is het relevant om te vragen welke concrete verbeteringen inmiddels zijn gerealiseerd, waar de verlichting nog tekortschiet en wanneer de resterende problemen worden opgelost.
Een plan lanceren is tenslotte aanzienlijk eenvoudiger dan ervoor zorgen dat de maatregelen daadwerkelijk worden uitgevoerd.
Amsterdam verdient meer dan mooie woorden
Burgemeester Halsema heeft ongetwijfeld een volle Insta agenda. Maar bij een stijging van deze omvang mag de bescherming van vrouwen niet ondersneeuwen tussen internationale kwesties en berichten op haar Insta speeltje.
Want aan mooie woorden heeft Amsterdam inmiddels geen gebrek. De vraag is wanneer de daden volgen.
Stek Oost: ook daar wachten vragen op een antwoord
En dan is er nog de kwestie rond Stek Oost, een Amsterdams Gemeentelijk woonproject waar twee vrouwen in 2020 zijn verkracht. Een Syrische man, bekend als Mo, is daarvoor door de rechter veroordeeld.
De zaak roept vragen op over de verantwoordelijkheid van de betrokken instanties en de bescherming van bewoners. Halsema profileert zich graag als voorvechter van vrouwenrechten. Juist daarom zou je mogen verwachten dat zij zich ook nadrukkelijk rekenschap geeft van de ervaringen van de slachtoffers.
Het is mij bekend omdat ik contact heb met één van de vrouwen dat Halsema de twee vrouwen nog steeds geen excuses aangeboden heeft na 6 jaar terwijl uit een WOO op te maken is dat Halsema al die tijd hier vanaf wist. De slachtoffers mogen in ieder geval niet uit beeld verdwijnen zodra de publiciteit wegebt.
Vrouwenrechten verdedigen wanneer de camera’s draaien, AT5 en de Halsemabode op de stoep staan is één ding. Er daadwerkelijk staan voor vrouwen die slachtoffer zijn geworden, ook wanneer dat politiek ongemakkelijk is, is iets anders.
Bron: Politiedata Nederland, ‘Geregistreerde misdrijven en aangiften; soort misdrijf, gemeente’, bijgewerkt op 15 oktober 2026. De cijfers betreffen geregistreerde misdrijven en zeggen niet zonder meer iets over het totale aantal gepleegde delicten.
Laterzzz