Bijdrage: Nico van Gog
We hebben net de bomaanslag in Nieuw-West achter de rug en hoppa, daar is alweer een nieuwe bomaanslag in Oost waarbij 24 woningen moesten worden ontruimd. Dat was bepaald geen lullig Oud-en-Nieuw-rotje dat per ongeluk in een bloembak terechtkwam.
Langzaam begint het erop te lijken dat de bomaanslagen zijn meeverhuisd naar Oost, samen met voormalig stadsdeelbestuurder Emre Ünver van PvdA/GroenLinks, die eveneens de oversteek naar Oost heeft gemaakt. Voor de vrouwen in Oost is het wellicht verstandig alvast een cursus kickboksen te overwegen. Je weet maar nooit.
Voor de bewoners van Oost is het vooral zuur. Na acht jaar Nieuw-West heeft de beste man volgens zijn critici nauwelijks een zichtbare meerwaarde geleverd. De dossierkennis bleef ergens steken tussen nul en afwezig, terwijl de problemen in Nieuw-West ondertussen gezellig verder groeiden.
Ondertussen blijven David & Timmie van de Halsemabode braaf het woord “explosie” gebruiken. Dat klinkt natuurlijk een stuk vriendelijker dan “bomaanslag”. Alsof er per ongeluk een champagnekurk uit een fles is geschoten. Maar wanneer honderden mensen hun woning uit moeten en complete straten worden afgezet, begint het woord explosie toch wat karig te voelen.
Femke H begrijpt dat als geen ander. Woorden kleiner maken is inmiddels een specialisme geworden. Een bomaanslag wordt een explosie, een crisis wordt een uitdaging en een probleem wordt een aandachtspunt. Plat gezegd: de verpakking wordt steeds mooier terwijl de inhoud hetzelfde blijft.
Ook op Instagram draait de productie van Femke H op volle toeren. Waar ooit sprake was van een halve baan aan sociale media lijkt het inmiddels op een bijna volledige werkweek. De promotiefilmpjes vliegen de Amsterdammers dagelijks om de oren. De zelfverheerlijking krijg je er gratis bij, maar de productie ervan wordt wel gewoon door de belastingbetaler gefinancierd, de bewoners van Amsterdam dus.
De beperkte tijd die daarna nog overblijft, wordt besteed aan buitenlandse aangelegenheden en het zichtbaar geïrriteerd kijken naar oppositieleden tijdens raadsvergaderingen. In de Jordaan hebben ze daar een veel eenvoudiger woord voor: smoelen trekken.
Dat smoelen trekken lijkt inmiddels een vaste reflex geworden. Ik ben geen psycholoog, psychiater of gedragsexpert, maar ergens in de puberteit zal er ongetwijfeld een hoofdstuk zijn geweest dat extra aandacht verdiende. Vastgelegd onder een letter, een code of een afkorting die alleen specialisten begrijpen.
Ondertussen lijkt Amsterdam steeds meer op een wedstrijd die uit de handen glipt van Femke H. De zware criminaliteit groeit door, steekincidenten nemen toe en de stad heeft er een nieuw record bij: twee grote zware bomaanslagen binnen 10 dagen waarbij massale evacuaties noodzakelijk waren.
Ook de subsidiefraude blijft gezellig doorgroeien. Het gaat daarbij niet over een vergeten kassabonnetje van drie euro, maar over miljoenen euro’s gemeenschapsgeld.
Het ambtenarenapparaat telt inmiddels zo’n 22.000 medewerkers waarvan een kleine 500 communicatiemedewerkers die iets schijnen te doen en waar helaas geen bewoner wat van merkt. Het ziekteverzuim schommelt rond de 9,6 à 9,7 procent, fors hoger dan het landelijke gemiddelde van gemeenten. Veel ambtenaren geven aan zich onveilig te voelen op het werk en menigeen brengt inmiddels meer tijd door bij een therapeut dan bij de koffieautomaat.
Buiten groeit Amsterdam ondertussen gewoon verder. Niet in kwaliteit, maar in afvalbergen. Zwerfvuil ligt overal en ratten schijnen zich uitstekend thuis te voelen in de hoofdstad. Je ziet ze dagelijks. Sommige exemplaren zijn inmiddels zo groot dat ze bijna huurtoeslag kunnen aanvragen.
En dan zijn er nog de meeuwen. Ooit trotse bewoners van de kustgebieden rond Zandvoort en IJmuiden. Maar waarom zou je als meeuw uren boven zee vliegen voor één schriel visje als Amsterdam een onbeperkt all-you-can-eat buffet aanbiedt? De meeuwen hebben de rekensom allang gemaakt. Hele kolonies zijn verhuisd naar de hoofdstad en leven er als koningen. De Amsterdamse meeuw is inmiddels uitgegroeid tot een ondersoort op zichzelf: groter, brutaler en waarschijnlijk beter gevoed dan menig student.
Kortom, Amsterdam blijft records breken. Helaas niet altijd de records waar je als wereldstad trots op bent.
UPDATE: 22 juni 2026: Ook afgelopen nacht was er een kleine bomaanslag:
Laterzzzz.